Paskong Pinoy

Simple lang naman..

Maligayang Pasko sa lahat..

Ang Paskong Pinoy..

kahit na hindi magara..

kahit na walang regalo..

kahit na walang pera..

Ang mahalaga lahat ay masaya at nagsasama-sama..

Ang araw naman na ito ay para sa Kanya at sa buong pamilya..

Kwentong Sabog (4)

Kab. 1 Kab. 2 Kab. 3
"Buntis?",nagtatakang tanong ni Wilfredo.
"Oo at ikaw ang ama.",sagot ni Anne.

Tinignan ni Wilfredo si Anne mula ulo hanggang talampakan. Napako ang tingin niya sa tiyan nito. Wari'y iniisip kung totoo ang sinasabi ng nobya. Tinignan niya ulit si Anne sa mukha. Matapos hindi magbago ang reaksyon ng nobya, nakumbinsi siyang hindi siya nito binibiro. Hindi makapaniwala si Diego sa narinig. Napasalampak siya sa upuan sa pagkabigla. Nanahimik ng ilang sandali.

"Pano mo naman nasabing sakin yan ah?", hindi pa rin makapaniwalang pag-uusisa ni Wilfredo. "Anne, pokpok ka! Hindi lang ako ang kinakama mo. Tapos sasabihin mo sa akin yan?", dagdag pa ni Wilfredo. May pagtaas na ang tono ng boses niya. "Aber?". May halong kumpiyansa ang kanyang huling salita.
"Matagal na akong tumigil sa gawain ko mula nang naging tayo Wilfredo.", sagot ni Anne. Nanginginig ang mga labi nito sa pagsagot. "Wala na akong ibang naging katalik kundi ikaw lang. Maniwala ka sana sa akin."
"Put*ngin* naman Anne! Hindi ka ba nagpi-pills?", galit na sagot ni Wilfredo. "Hindi pa ako handang maging ama, saka anong papakain ko diyan kung ako pa nga lang hirap na!", dagdag ni Wilfredo. "Ipalaglag mo yan!"

Tuluyan nang pumatak ang mga luha sa mata ni Anne.

"Pano na ang mga pangako mo? Pangako na sasamahan mo ako sa hirap at ginhawa?", umiiyak na sabi ni Anne. Lumapit siya kay Wilfredo't sinampal niya ito ng malakas sa mukha. "Pareho ka lang pala nila. Wala kang pinagkaiba sa mga naging customer ko. Mula ngayon, magkalimutan na tayo. Mag-isa kong itataguyod ang aking anak.", pagkasabing pagkasabi ay agad niyang kinuha ang mga gamit at umalis.

Samantalang si Wilfredo'y tahimik lang na nakasalampak sa upuan. Hinawakan ang pisnging sinampal ng kasintahan. Hindi pa rin niya alam kung ano ang gagawin. Naisip niyang puntahan ang kaibigang si Diego.

--------------------

Suot ang itim na sando at maong na short, nakaupong nakatambay si Diego sa kanto papasok sa looban ng bahay nila. Kasama ang ilang tambay ay pinagdidiskitahan nila ang bawat taong dumadaan; lalong-lalo na ang mga babae.

"9!", sagot ni Danny- isa ding tambay sa lugar nila Diego.
"T*ngina*! 9, para kay Rosalinda? Eh alangya may anak na yan eh!", sagot ni Diego sa narinig.
"T*e pare, mas gumanda at lumaki yung s*s* matapos maanakan. Kung makapagsalita ka ah! Tigas pato ka pa din diyan pag naghubad yan sa harapan mo.", ang sagot naman ni Tisoy- isa pang tambay sa lugar nila Diego. "Para sa akin 9 din!"
"7 sa akin. Maluwag na yan noh. Magpaanak ka ba naman sa kahit kanino.", sagot ni Diego sa dalawa.
"Yabang naman nito.", sabi ni Danny.
"Honga, kung makapagsalita kala mo kung sino.", sambit naman ni Tisoy.
"Mga ugok! Magpapantasya ka na nga lang dapat dun ka na sa walang sabit. Dapat perpekto, halimbawa mga artista", sabay batok sa ulo ng dalawa.
"T*ng*! Wala namang perpektong tao eh, artista pa kaya?", sagot ni Danny kay Diego habang binatukan si Tisoy.
"T*e, bat ako ang binatukan mo?", sabay batok ni Tisoy kay Diego. "Meron kayang artistang perpekto. Yung mga nagpapa-opera ng dibdib o kung anu-ano sa katawan nila. Tanda ko pa nga sabi nung isa- "Perfect!" .", sagot naman ni Tisoy habang ginagaya ang high-pitch voice ng artistang tinutukoy.
"Diyan na nga kayo mga baliw!", pagtayong sagot ni Diego sa dalawa. Bago umalis ay binatukan niya ulit ang mga ito. "Poknat, tatay mong kalbo!", sabay karipas ng takbo.

Nang makita naman ng dalawa ang kalbo ay nag-unahan silang magbatukan.

Pagdating sa bahay ay sinalubong si Diego ng nakababata niyang kapatid.

"Kuya, nandiyan si Kuya Wilfredo.", sambit ng nakababata niyang kapatid.

Maliit na barung-baro lang ang bahay nila Diego pero puno ng kasangkapan. May tv, may ref, dvd player, washing machine at kung anu-ano pa. Kumpleto materyales dahil wala naman silang binabayarang bayarin tulad ng bahay, kuryente at tubig. Mga bagay na libreng nakukuha ng pamilya ni Diego dahal lahat ay illegal.

"O pare, napadalaw ka?", tanong ni Diego sa kaibigan.
"Pare, inom tayo. Sagot ko!", alok ni Wilfredo sa kaibigan.
"Kung sagot mo ba naman lagi eh di game ako diyan.", masayang sagot ni Diego sa kaibigan.

Dumukot sa bulsa ng isandaang piso si Wilfredo at inutusan ang kapatid ni Diegong bumili ng alak, juice, Boy Bawang at butong pakwan. Habang abala namang inayos ni Diego ang mesa at upuang gagamitin nila. Makalipas ang ilang minuto nagsimula na ang inuman session.

"Alangya ka pare. Gin bulag pala papainom mo. Tapos Boy Bawang at butong pakwan? Ano to may patay ba? Ang yabang mo pang mag-aya, kalo ko bigatin papainom mo. Pomelogin lang pala.", mapanglait na pang-aasar ni Diego sa kaibigan. Tumayo ito't kumuha ng limang piso sa bulsa. "Bunso, bili mo nga ako ng vetsin kila Aling Iska. Mukhang malalim problema ni kuya mo eh. Para mas lumakas lang ung tama.", sabay abot ng limang piso sa kapatid. "Hahahahahaha!"
"Mabuti na yan kesa wala noh. Ikaw nga hindi ka pa ni minsan nagpainom.", may halong pagka-asar na sabi ni Wilfredo sa kaibigan.
"Ano ba kasing problema?", tanong ni Digs sa kaibigan.
"Buntis si Anne at ako daw ang ama.", seryosong sagot ni Wilfredo.
"Ano pang inaantay mo?", sabay alok ng baso ke Wilfredo. "Simulan na natin ito."

Itutuloy...

Kwentong Sabog (3)

Kab. 1  Kab. 2 Kab.4

Alas-diyes ng gabi. Habang ang lahat ay patulog na, pasimula pa lang ang araw ng dalawa.

Sa Avenida naisipang lumagari ni Wilfredo, samantalang sa bandang Luneta naman naghanap ng mabibiktima si Diego.

"Adik!", ang sabi ng isang babae matapos makita si Diegong nagmamasid-masid sa tabi ng istatwa ng di mabatid kung kalabaw o tamarraw dahil sa dilim.

Si Ann-kaibigan ni Diego at kasintahan naman ng kaibigang si Wilfredo. Artistahin ang itsura. Maganda, maputi, matangkad, at malaki ang dibdib. Mahilig magsuot ng mga mapang-akit na damit at makapal mag make-up.

Tinignan muna na Diego ang dalaga mula ulo hanggang sa paa nito na animo'y nangingilatis ng isda. Nanlaki ang mga mata niya sa pagkabigla.

"Ann, ikaw ba yan?", tanong ni Diego sa dalaga. "Nagshift ka na ba sa pagiging madre? Kulang na lang rosaryo, di na kita makikilala ah- Hehehe!", pang-aasar nito.

"Nasan ang magaling mong kaibigan?", tanong ni Ann habang pinapaputok ang nguya nguyang chewing gum sa bibig. Hindi pinansin ang pang-aasar nito.

"Hindi ko alam eh. Bat di mo i-text?", ang sagot ni Diego habang pasimpleng nakatitig sa dibdib ni Ann.

"T*ngna mo! Alam ko yang iniisip mo.",sigaw ni Ann matapos mapansin ang malaswang tingin ni Diego sa kanya. "Di tayo talo. Isusumbong kita ke Pe-ped eh.", dagdag pa niya. Pe-ped ang tawag ni Ann ke Wilfredo.

"Nakakapanibago kasi eh. Hinahanap-hanap ng mata ko ung bintanang madalas magpasilip sa akin diyan eh.", nakangiting sabi ni Diego. "Huwag mong sabihing magbabagong buhay ka na?", dagdag pa nito.

"Basta pag nakita mo si Pe-ped, sabihin mo gusto ko siyang makausap.", sabi ni Ann ke Diego. May pagkaseryoso ang pagkakasabi nito. Pagkatapos ay agad itong umalis papalayo sa kanya.

Pagkaalis ni Ann, sakto naman nakakita na si Diego ng mabibiktima.

Sinundan niya ito hanggang sa sumakay sila pareho ng jeep papuntang Quiapo. Maluwag ang jeep at apat lang silang pasahero. Tinabihan niya ito, at sakto namang pumuwesto ito sa bandang dulo.

Maganda ang babaeng kanyang magiging biktima. Posturang postura ang porma- maganda ang damit at naka Louis Vuitton na bag, higheels at kung anu-anong burloloy sa katawan tulad ng relo, bracelet, kwintas, singsing at hikaw. Pasimple niya itong siniksik. Pagdating sa may bandang City Hall ng Maynila ay binigkas na niya ang magic words.


*******


"Anong oras na?", tanong ng isang mama kay Wilfredo.

Nakatayo si Wilfredo sa kanto sa pagitan ng Recto at Avenida. Wala pang limang minuto, nakakuha agad siya ng customer.

"10:04", sagot niya sa mama.

Medyo mataba ang mama at maaaninag sa ulo nito ang ilaw ng mga poste sa Avenida gayong makintab ito't manipis na dahil sa katandaan. Tinignan siya nito mula ulo hanggang sa paa.

"So, san tayo?", tanong ng mama ke Wilfredo.

"Kayong bahala. Kayo naman ang magbabayad ng serbisyo at kwarto. Pwede din sa bahay niyo.", sagot ni Wilfredo sa mama. "Pero kung gusto niyong makatipid, may alam ako ditong malapit lang."

Pumara ang mama ng taxi. Sumakay silang pareho.

"Manong, sa Sta.Mesa tayo.", sabi ng mama sa manong driver.

Sa loob ng taxi inusisa si Wilfredo ng mamang customer. Ininterview siya ng bonggang-bongga. Nakaugalian na daw kasi ni mamang customer na kilalanin ang mga nakakasalimuha niya ng todo. Paraan din daw niya ito para mas magkapalagayan ang kalooban nilang dalawa. Makalipas lang ang ilang minuto, nasa Sta.Mesa na sila. Ilan beses din silang nagpaikot-ikot bago makapili ng motel na tutuluyan nila.

At nangyari na nga ang dapat na mangyari.


*******


Hingal kabayo na si Diego. Sa tanan ng buhay niya ngayon lang siya napatakbo ng ganito kabilis at kalayo. Hindi naman niya akalaing sisigaw ang babaeng bibiktimahin niya matapos niya itong manakawan. Napukaw tuloy ang pansin ng ibang lalake sa kabilang jeep at hinabol siya, dagdagan pa ng mga tambay na nakihabol din matapos malaman ang nangyayari. Alam niyang sa araw na ito, naka-jackpot siya kaya ganon na lang ang pagtakas niya sa mga humahabol sa kanya.

Naisipan niyang magtago sa animo'y maliit na kastilyo ni Mario na ginawang guard tower nung panahon ng mga Kastila para bantayan kung sinu mang papasok o aatake dito. Ang dating Maynila- na mas kilala na ngayon sa pangalang Intramuros. Mapanghi sa loob pero tiniis niya ang masangsang na amoy para lang matakasan ang mga humahabol sa kanya. Nagpalit ng damit at makalipas lang ang labin-limang minuto, matapos masigurong ligtas na siya ay tinahak na niya ang daan pauwi.


*******

Kinabukasan...

"Tok, tok, tok!"

Maagang may nambulabog sa bahay ni Wilfredo. Sa pag-aakalang si Digs ang kumakatok ay agad niyang binuksan ang pinto. Bumungad sa pinto si Ann, at may dalang mga bagahe.

"Ann, napasugod ka?", pagtatakang tanong ni Wilfredo sa nobya. "Andae mo atang dala?"

"Hindi mo sinasagot ang mga tawag ko. Hindi mo rin nirereplyan mga text ko.", bungad naman ni Ann sa nobyo. "Pe-ped, buntis ako!"

Nagulat si Wilfredo sa kanyang narinig.

Itutuloy...

Kwentong Sabog (Kab.2)

Kab. 1  Kab. 3 Kab. 4

Makalipas ang ilang minuto, nag-iba na ang eksena. Masayang nagtatawanan ang dalawa, kung anong dahilan ay hindi mawari. Wala namang nadagdag sa kanila maliban sa usok na bumabalot sa paligid.

"Ano sabog ka na no? Langya, di ka na mapakali diyan eh.", tanong ni Wilfredo sa kaibigan.

"Sabog ka diyan? Baka ikaw? Tignan mo nga sa salamin yang mata mo oh. Konti na lang mukha nang kalampaging sasakyan."

"Kalampaging sasakyan ka diyan?"

"Oo, konti na lang titirik na.", pang-aasar ni Diego sa kaibigan.

"Ulol! Ang yabang ng dating mo kanina,tapos yun pala katiting lang dala mo. Kumbaga sa ulam hindi man lang ako natinga eh. Tapos sasabihan mo ako ng sabog?"

"Mabuti na yan kesa wala noh. At least kahit papaano meron."

Natahimik si Wilfredo sa nasabi ng kaibigan. Ipinasyal niya ang paningin niya sa loob ng kanyang tahanan. Ilang minuto na lang magdidilim na. Ipinako niya ang paningin sa agiw na nakasabit sa kisame upang maialis sa isip niya pagtatakam pa sa naging dala ni Diego.

"Wala na ba talaga?"

"Ubos na.", habang pinapakita ang laman ng kanyang bulsa.

"Hanggang kelan kaya tayo ganito Diego?", pag-iisip isip at usisa ni Wilfredo sa kaibigan.

"Malay ko. Bakit nagsasawa ka na ba?", ang tanong na sagot niya sa kaibigan.

"Ewan ko. Hindi ko alam eh."

"Habang di mo pa alam ang sagot, eh di enjoyin mo na lang. Ang iniisip ko ngayon, masarap kaya yung cocaine?"

"Malamang. Pag mahal, eh di masarap."

"Mahal ka diyan? Kung makapagsalita ka parang nakabili ka na ah."

"Hindi pa. Pero pagkakatanda ko tawag sa shabu "Poor Man's Cocaine". Kumbaga sa tagalog, cocaine ni Diegong mahirap! Hahahaha!"

Lumapit si Wilfredo sa kaibigan. Iniayos ang suot na damit na animoy nakasuot ng Amerikana.

"Yan ang natutunan ko sa pagpasok sa eskwela. Palibhasa kasi puro ka singhot ng solvent. Buti pa ako nakapag-aral.", pagyayabang ni Wilfredo sa kaibigan.

"Pakyu! Kung makapagsalita ka kala mo ang linis linis mo ah.", asar na sagot ni Diego sa kaibigan.

"Syempre, clean living yata ito. Ikaw lang naman B.I. sakin eh.", mayabang na pagsisinungaling niya sa kaibigan.

Alam niyang hindi ito kinagat ng kaibigan. Kitang kita naman ito sa reaksyon at pabirong pagsapak nito sa kanya. Malinaw pa sa isipan niya na animo'y kahapon lang nangyari. Highschool pa lang siya non. Tandang tanda pa niya ang kulay at amoy ng unang gamot na inabuso niya. Sa sobrang pagkaadik niya sa strawberry ay nilaklak niya ng buo ang isang bote ng cough syrup na gamot ng nakababata niyang kapatid sa kanyang ubo. Hindi niya makalimutan ang eksenang pinalo ng kanilang ina ang kanyang kapatid sa pag-aakalang siya ang umubos nito. Unang beses na nasundan pa ng makailang ulit.

"Pero hindi nga pare, seryoso." seryosong pagsasalita ni Diego. "Mahal ba talaga yun?", habang nag-iisip ng malalim.

"Oo nga. Tignan mo na lang sa balita- May Congressman, o di kaya celebrity. May nahuli sa Hongkong meron din sa Guam. 'Yung nahuli nga nito lang nakapagpiyansa agad eh. Nagbayad lang ng mahigit anim na milyong piso ata un.", sagot ni Wilfredo sa usisa ng kaibigan. "Saka mukhang sa ibang bansa sila bumibili eh. Dollars un 'pre!", dagdag pa niya.

"Ganon ba? Kahit magkano yan! Pwede namang pag-ipunan.", mayabang na sambit ni Diego sa kaibigan. "Tingin mo ba madadala ako niyan sa langit?", tanong niya ke Wilfredo habang nakataas ang kamay na animo'y may gustong hablutin sa hangin.

"Sa sobrang sarap, diretso ka sa impyerno! Pero sama mo ako sa pangarap mo ah!, sabi ni Wilfredo habang naka-akbay sa kaibigan.

"Oo naman. Pwede bang lumakad si Batman kung wala si BatMobile?"

Kuwentong Sabog (Kab.1)

Kab. 2 Kab. 3 Kab. 4

Tok tok tok!

Ang katok na gumising kay Wilfredo habang mahimbing siyang natutulog. Matamlay niyang sinipat ang oras mula sa kanyang pagkakahiga sa kama. Alas-singko na ng hapon.

Tok tok tok!

hanggang sa maging...

Blag blag blag!
Blag blag blag!

Ramdam na sa taong kumakatok ang pagkainip nito. Wala nang nagawa si Wilfredo kundi labanan ang antok at tungian ang taong sumira ng tulog niya. Binuksan niya ang pinto't sumambulat sa kanya ang nakangising mukha ni Diego.

Si Diego- dalawampu't tatlong taong gulang at ang pinakamatalik niyang kaibigan. Kilala din sa kanilang lugar bilang si Payat dahil sa sobrang kapayatan nito o di kaya'y si Bangkay dahil sa itsura niyang parang kakaahon lang mula sa hukay. Matangkad at maputi. Mahaba ang buhok na nakahawi sa kanan na tumatakip sa isa niyang mata. Kung bakit nakahawi ang buhok ay sa kadahilanang isa daw siyang emo.

"Taena naman Digs! Kala ko kung sino na? Ikaw lang pala. Sarap ng tulog ko eh!", ang inis na bati ni Wilfredo sa kaibigan.

"Oh, highblood ka ata Justin Bieber? Mahina ba ang raket kagabi?", ang mapang-asar na tanong ni Diego sa kaibigan habang tinitignan ito mula ulo hanggang paa.

Si Wilfredo- ang Pilipino version ni Justin Bieber para kay Diego. Justin Bieber sa kadahilanang mahaba ang kanyang buhok na tulad ng kay Justin Bieber. Dalawampu't apat na taong gulang. May mamasel na pangangatawan na kanyang puhunan sa kanyang trabaho.

Naging matalik silang magkaibigan matapos nilang magsuntukan at masaksak sa tagiliran ang isa sa kanila. Hindi batid kung anong dahilan ng kanilang pag-aaway at kung sino sa kanila ang nasaksak.

Pinakita ni Wilfredo ang kamao sa kaibigan.

"Gusto mong makatikim nito? Magtigil ka ah. Saka hindi ako si Justin Bieber, hindi ako boses ipis at mama's boy noh!", ang naisagot niya sa kaibigan.

"Ang init ng ulo mo. Wala bang mga pahinante kagabi, hindi mo ba naabot ang quota?", ang mapang-asar na tanong ulit ni Diego sa kaibigan.

"Wala, mahina. Langyang customer yan, kelakas-lakas umungol tapos binigyan lang ako ng P300. Takte binugbog ko nga.", ang sagot ni Wilfredo.

"Saka lilipat ako ng puwesto. Baka bumalik don at ipahuli ako. Mahirap na.", dagdag ni Wilfredo.

"Mahina kasi yang raket mo eh. Tignan mo ako? Isang takbo lang solve na agad. Puwede nang pangkain.", sambit ni Diego sa kaibigan.

"Kung makapagsalita ah. Bakit, may natakbo ka na ba?", tanong ni Wilfredo sa kaibigan.

"Malamang! Kaya nga andito ako eh. Isang cellphone galing sa bulsa ng estudyante. Binalandra ba naman sa mukha ko. Nayabangan ako kaya tinira ko na.", pagyayabang ng kaibigan.

Dumukot mula sa bulsa si Diego. May kung anong bagay na nakabalot sa papel. Pinakita niya ito sa kaibigan, na natuwa naman agad sa nakita niya.

"Ano tirahin na natin ito?" ang nakangiting tanong niya sa kaibigan.

"Para mawala naman yang alat sa mukha mo.", dagdag ni Diego sa kaibigan.

Pumunta si Wilfredo sa lamesa. Binato niya ke Diego ang lighter na may larawan ng seksing dalaga, na nasalo naman ng huli.

"Walang basagan ng trip ah.", ang sambit ni Wilfredo sa kaibigan.

"Oo naman.", ang nakangiting sagot ng kaibigan.

Itutuloy...