Sa Pag-ikot ng Mundo by Siakol

para sa mga hopeless na diyan.. sana maisip niyo masarap pa din ang mabuhay.. Ika nga ni Santino- May Bukas Pa..

Iangat mo na ang telepono
At darating ako
Kahit na sumasakit itong ulo
Iangat mo na rin ang iyong mukha
Wag kang mabahala
Hindi ko tatawanan ang iyong pagluha

Hindi ba't sabi ko sayong tigilan mo na yan
Ang pag-iisip mo sa walang katuturan
Hindi maalis ng alak at ng pag-iyak
Bigyan mo ng daan ang bago mong tinatahak

Sari-saring pangyayari pa ang iyong makikita
Sari-saring bagay-bagay pa na mas mahalaga
Ngayon, sabihin mo kung hindi ka pa kuntento
Marami pa'ng magaganap dito sa pag-ikot ng mundo

Iabot mo na sa 'kin ang baso
At tatagayin ko
Kahit na sumasakit itong ulo
Iabot mo na rin ang gitara
At tayo'y kakanta
Ng Tito, Vic, & Joey para masaya

Hindi ba't sabi ko sayong tigilan mo na yan
Ang pag-iisip mo sa walang katuturan
Hindi maalis ng alak at ng pag-iyak
Bigyan mo ng daan ang bago mong tinatahak

Sari-saring pangyayari pa ang iyong makikita
Sari-saring bagay-bagay pa na masmahalaga
Ngayo'y sabihin mo kung hindi ka pa kuntento
Marami pang magaganap dito sa pagikot ng mundo

Hindi ba't sabi ko sayong pigilan mo na yan
Ang pag-iisip mo sa walang katuturan
Hindi maalis ng alak at ng pag-iyak
Bigyan mo ng daan ang bago mong tinatahak

Sari-saring pangyayari pa ang iyong makikita
Sari-saring bagay-bagay pa na masmahalaga
Ngayo'y sabihin mo kung hindi ka pa kuntento
Marami pang magaganap dito sa pagikot ng mundo
Sa pagikot ng mundo sa pagikot ng mundo

Kita tayo Bukas! (4)

page

 1 2 3


Nabitin ang pagsasama namin kahapon. Tulad ng sinabi ko, nagsabay lang naman kasi kaming maglakad pagpasok. Pagdating sa loob eh sumama na rin kami sa sari-sarili naming mga tropa. Kabitin, kaya nagpasya ulit kaming magkita kinabukasan. Sinabi niya babawi siya at siya naman ang magiging maaga.


"Weh? Talaga lang ah!" sabi kong may halong pagdududa.

"Oo noh! Gusto mo pustahan pa tayo eh?" kumpiyansang sagot ni Bebang.

"Sige ba! Game!"

"Eh di game din! Ano namang pagpupustahan natin?" tanong niya.

"Kaw na bahala para di ka naman lugi. Sure naman kasing panalo ako niyan bukas eh."

"Yabang! Tignan na lang natin."

"Talaga!"


Dahil sa pustahan namin, nahirapan akong matulog kinagabihan. Ginawa ko na lang si-net ko yung 3 alarm clock namin at cellphone ko sa iisang oras. Tignan na lang natin kung di ako magising niyan.


Kinabukasan maaga ako nagising. Sa sobrang aga, di pa tumutunog ang mga alarm clocks ko nagising na ako. Maya't- maya kasi akong nagigising eh. Ganyan naman talaga kung excited ka. Para mas mabilis nag- LRT na ako. Kahit mahal eh may libre namang dyaryo, kaya solve na din. Agad kong binuksan ung entertainment section. Binasa ko agad ang Pugad Baboy at kapalaran ko sa horoscope. Sabi sa love, ligawan mo na kasi na animoy nagpaparinig at sa money, dudukutan ka ng katabi mo sa tren. Agad tuloy akong naging alerto.


Ako ang nauna sa tagpuan. Mas maaga kesa kahapon. Nagbubunyi ang loob ko kasi ako ang nagwagi. Si Bebang naman dinagdagan pa ng isang oras yuong pagiging late niya kumpara sa kahapon.


" Kita mo bumawi ako?" bungad niya pagdating, na sinagot ko naman ng isang matamis na ngiti.


Agad na nawala ang inis ko oras nang nakita ko siya. Di ko na din alintala yung pag-aantay ko ng ilang oras. Sabi ko na lang sa sarili ko, kung ganito ang bungad lagi ng umaga, ok na din.


" Oh baka madapa ka niyan ah. Sa daan ka kasi tumingin." sabi ni Bebang matapos mapansing di ko maalis ung mata ko sa kanya.


Since maaga pa naman, tumambay muna kami sa baba.


" So ano bang balak mo?" sambit niya sakin.

" Balak? Saan?"

" Sa atin?"


Nagulat ako sa pagiging straight to the point niya. Ang nasagot ko na lang


" Ewan ko. Basta masaya akong kasama ka." ang nasambit ko habang tinitignan ang mga ulap sa langit.


Maaliwalas ang paligid. Pumikit ako sandali at huminga ng malalim. Pagdilat ko tumitig ulit ako sa bughaw na langit at pinag-isipan ang sasabihin ko.


" Kaw ba?"

" Ewan ko din. Masaya din naman akong kasama ka eh."

" Mas magiging masaya ako kung magiging tayo."

" Ngak! Manligaw ka muna!"

" Ano pa ba sa tingin mo ang ginagawa ko?"

" Wala ka namang sinabing nanliligaw ka ah?"

" Kelangan pa bang sabihin yon?"

" Oo naman. Pano ko malalaman kung di mo sasabihin?"

" Bat ko naman sasabihin kung pwede ko namang ipadama?"


Sa wakas natigilan din siya.Katahimikan ang sinagot lang niya sakin. Saka ko lang napansin na namumula siya. Ang alam ko kasi pulbos lang naman ang ginagamit niya.


" Ewan ko sa'yo."

" Anong ewan mo sa'kin?"

" Ang labo mo kasi eh! Bakit ako pa? Madami naman diyang iba ah!"

" Ano naman ngayon?"

" Di hamak naman na mas maganda sila sa akin. Mas matangkad, mas maputi. Bakit ako?"

Tinignan niya ako ng diretso sa mata, saktong naisip ko bigla ang pustahan namin.

" Ano di ka na nakasagot?" sambit ni Bebang sa akin.


-to be continued-

Singko

Mapula-pula pa ng makita ko itong nakasulat sa aking papel. Pagkakuhang pagkakuha ay dali-dali kong nilamutok at initsa sa loob ng aking bag. Huminga ng malalim at umastang parang walang nangyari. Pero hindi pala ganon kadali yon, lalo na't nakapalibot sa iyo ang mga kaklase mong winawagayway ang mataas nilang marka. Daig pa ang bagyo sa kayabangan. Ang iba naman nagtatanong tanong, hinahanap ang taong nataasan nila gayong di din kataasan ang nakuha nila. Wari ba'y ang kabiguan ng iba ang siyang kasiyahan nila. Bago pa nila makita ang hinahanap nila, nagpasya na akong lumabas ng kwarto. Naglakad muna ako, nagpahangin at nagmuni-muni.

Ilang minuto na lang ay favorite subject ko na. Sa sobrang pagka-favorite ko eh malamang hanggang summer kami magsasama. Feeling ko nga Doctorate na kinukuha ko eh. Kung ibabase mo nga naman kasi ang mga quizzes ko, malabong maipasa ko ang subject na ito. Bahala na si Batman! Malay natin baka biglang magbago ang ihip ng hangin.

Tinanaw ko ang paligid. Madaming tao. Magulo at maingay. Ganito pala sa kolehiyo. Ang labo, magulo. Mula elementarya hanggang magtapos ako ng highschool, napag-alaman ko ng mas mataas ang 1 kesa sa 5. Kaso ngayon pag nakakuha ka ng 5 e bagsak ka, pag 1 naman e outstanding? Di ba ang labo?

Para bumuti naman ang pakiramdam ko, lumapit ako sa mga tropa kong nagyoyosi. Nagmistula akong filter habang kausap ko sila. Himas na lang ang kulang at pede na akong ipanabong. Agad ko silang tinanong kung ilan ang nakuha nila sa quiz. May dos, tres, kwatro at sa kabutihang palad meron ding singko. Kahit papano gumanda ang pakiramdam ko, kahit na sa tingin ko eh hindi pa rin maganda iyon. Iba nga naman kasi kung meron kang kasama, karamay kumbaga. Sa puntong iyon naintindihan ko ung State of Belongingness na ine-explain ni Prof last week sa Psychology. Tinandaan ko agad at baka sakaling itanong mamaya dahil malamang may quiz na naman.

Maya-maya pa at dumating na din si Ma'am. Sakto! Alas dose ng tanghali. Agad na napuno ang klase, dahil nadagdagan ng irreg students. Daig pa ang MMFF sa dami ng tao. Maski sa harap ng blackboard may nakaupo. Nawala na din ung aisle namin sa gitna ng klase. Isang kwartong kasya ang mga tatlumpong katao na nadagdagan ng tatlumpu pa. Kumbaga sa sasakyan, overloaded na.

Kung tutuusin mabait naman si Ma'am, may pagka kupal nga lang kasi di siya ganon kagaling magturo. Ang halos ginawa lang namin lagi eh kabisaduhin ang laman ng libro at presto instant one hour and a half minutes na ang lumipas. Nagtataka nga ako kung bakit siya naging prof gayong wala naman siyang education units. Para san pa ang board exams kung pede ka namang magturo as long as may M.A. ka o di kaya isang magaling na engineer? Iniisip ko tuloy kung alam ba niya ung ibig sabihin ng classroom management eh.

"O.K.! Get 1/4 piece of paper and cover your papers."- sabi ni Ma'am.

Hindi nga ako nagkamali ng hinala. May quiz na naman. Twenty items.

Ang hirap mag-isip pag ganito kayo kadami. Tapos wala ka pang kinakain. Pag kumain ka naman, e baka antukin ka dahil sa boring na discussion at sempre busog ka eh. Isama mo pa ang kadahilanang alas dose ng tanghali at mga ganong oras ako pinapatulog nung kabataan ko. Isama mo pa ang problema mo sa pamilya.

Unang tanong pa lang inalat na ako. Ni hindi nga tinanong ung State of Belongingness na tinandaan ko eh. Hindi rin ako makakopya kasi todo takip ung mga katabi ko. Ewan ko ba kung ayaw magpakopya o wala silang sagot. Yung iba naman nakakopya na nga, hindi naman sini-share. SELFISH?

Pagkatapos ng 20th question...Tabula Rasa na naman ako.

"Ok! Pass your papers clockwise. Write corrected by."

Inisip ko kung ipapasa ko ba o sasarilinin ko na lang ung papel ko. Pero naintimidate ako ke Ma'am eh kaya pinasa ko na din para machekan. Inisip ko na lang swerte naman ng magtsi-check sa akin. Di na masasayang ang tinta ng ballpen niya.

Kita tayo bukas! (3)

Hay.. Mahal ko na ata si Bebang. Ewan ko nga ba. Basta madali akong ma-inlove lalo na't masarap kausap ang isang babae. Yun tipo bang lahat ng kababawan at kalaliman ng buhay ay pede ninyong pag-usapan. Inaamin kong mahilig ako sa maganda, pero iba talaga siya. Pag kausap ko kasi siya, pede akong maging ako lang.

Sinulat ko ang pangalan namin sa hangin.

"Bentong love Bebang!"

Mabantot sa una, pero pagtagal-tagal e kinikilig na ako. Napasandal pa nga ako sa dibdib ni Manong habang nagpupumilipit sa kilig. Si Manong naman ngumisi lang at kinindatan ako, kaya bago pa magka-brokebakan eh bumaba na ako ng jeep at kumaripas ng takbo palayo.

Alas siyete ng umaga ng dumating ako sa aming tagpuan. Tinext ko agad siya na andun na ako. Since maaga pa naman naglibot libot muna ako para matanggal ang kaba ko. Bawat makita kong sasakyan e sinisipat ko ang sarili ko. Tinitignan kung ayos pa ba ang porma ko, presentable at gwapo. Makalipas ang labinlimang minuto e bumalik ulit ako sa aming tagpuan. Wala pa din siya.

Since malapit lang ang simbahan, pinasok ko na rin para makakatay ako ng oras. Nagdasal kahit di naman ako ganon ka relihiyoso. Inikot ang simbahan at pinagmasdan ang Station of the Cross. Lumabas at nagpasyang sa tagpuan na lang namin mag-antay.

"I don't wanna wait in vain for your love,

I don't wanna wait in vain for your love,

Cause summer is here, I'm still waiting here...

Winter is here, I'm still waiting here..."- ang kantang paulit-ulit kong kinanta makalipas ang isang oras na pag-iintay kay Bebang. Pakiramdam ko nga e tinubuan na ako ng ugat. Sa mga puntong ito naging conscious ako sa sarili. Pakiramdam ko kasi maya maya na lang dadating na si Bebang. Ayaw ko ding may makakita saking kakilala ko dahil tyak mag-uusisa sila dahil alam naman nilang wala akong gf. Gusto ko kasi discreet lang, kasi hindi naman ako celebrity para pag-usapan.

Makalipas ang humigit kumulang dalawang oras, natanaw ko na si Bebang. Napangiti ako sa tuwa at pinagpawisan ng malagkit sa kaba. Para akong si Momonja tuwing nakikita si Mojarie. Nagkaron muna ng dull moment bago na-cure ang petrification ko.

"Kanina ka pa? Sorry ah!"

"Ok lang. Di naman ako nag-antay ng ganon katagal, mga 2 oras mahigit lang naman." ang sinagot ko habang nakangisi.

"Sorry talaga ah. Nag-antay ka tuloy ng sobra. Babawi na lang ako sa susunod."

"Ano ka ba? Okey lang po yun noh. Mas okey na maghintay po kaming lalake kesa sa inyo, kasi ang babae po dapat di pinag-aantay."

"Ganon ba yun?"

"Opo. Responsibilidad po kasi naming i-make sure na safe yung lugar bago pa kayo dumating. Kasi para sa akin, ang babae ay dapat inaalagaan. Isipin mo na lang kung magkikita tayo pag gabi tapos sa di mataong lugar. Eh di nakakatakot kung ikaw po ang mauuna at mag-aantay?"

Napangiti siya sa sagot kong yon. Ayos! Kahit papano maganda naman ang adlib ko. Sinamahan ko nga lang ng konting bola pero may sinseridad.

"So tayo na?"

"Tara."

Naglakad na kami papunta ng iskul. Kung tutuusin nagkita lang kami para magkasabay kaming pumasok. So bago pa matapos ang maiksing pagsasamang ito, nilubos lubos ko na. Nagkwentuhan ulit kami at nagkulitan na din. 

"Pede ko bang hawakan ang kamay mo?" tanong ko sa kanya.

"Bakit naman? "tanong niya.

"Hmm.. Aalalayan lang kita. Pangit naman kasi kung parang hawak matanda ang gagawin ko. Saka napansin ko kasing di mo suot ung salamin mo ngayon, baka hirap ka makakita." sagot ko.

"Ahh... Ganon ba?...Hmm (nag-isip). Sige." - sagot niya sa sagot ko sa tanong niya.

" Pansin ko mas maganda ka pala pag wala kang salamin." sabi ko sa kanya na may halong bola.

" Ikaw, di porket bilog ka e madali mo akong mabobola. Nek nek mo. Wala akong pera." sagot niya sa pambobola ko.

"Hindi ko naman kailangan bolahin ka e. Sinasabi ko lang naman yung totoo. Kung ayaw mong maniwala, take it as a compliment na lang." sagot kong walang halong pambobola.

Tumahimik lang siya. Triny kong umutot para mabasag ang katahimikan, ngunit sadyang maingay ang mga taong nakapaligid sa amin. Nabasag lang ito ng magkatinginan kaming dalawa at nauwi sa pagtawa. 

"Bat ka tumatawa? May nakakatawa ba sa mukha ko?"

"Wala naman. Tumawa ka kasi kaya natawa din ako."

"Ay adik?"

"Mas adik ka!"

"Talagang adik ako. Sayo!"

Katahimikan ulit.

Ito ang isa sa pinakamasayang paglalakad na naranasan ko. Masarap pa lang maglakad ng may kasama. Mababaw lang pero para sakin makabuluhan. Kasi siya ang kasama ko. Malapit na kami sa iskul. Natatanaw ko na nga ung gate. Pagdating don may napansin akong mga babae, mga nag-aantay din. Naisip ko na lang buti di ko yun ginawa ke Bebang

-itutuloy-

Kita tayo bukas! (2)

Madilim pa nang makalabas ako ng bahay. Naglakad papunta sa sakayan ng tricycle. Nagtricycle papunta sa sakayan ng jeep.

Excited na talaga akong makita si Bebang- ang nasabi ko na lang sa sarili ko habang nag-aantay ng pasahero. Pumewesto ako sa gitna dahil ayaw na ayaw kong nasisikipan agad habang di pa umaandar ang sasakyan. Nanalangin na tabihan ng isang magandang dalaga o di kaya ng isang kolehiyala para kahit papano'y maging masaya naman ang bungad ng araw ko. Hindi naman sa isa akong babaero, pero nakaugalian ko lang talagang i-admire ang kagandahan ng babaeng Pilipina. Unti-unting napuno ang jeep habang unti-unting naglalaho ang pinagdadasal ko. Sa huli, nakatabi ko sila Manong. Para akong isang batang na-sandwich sa gitna nila. Isang maskulado at isang matabang balbas-sarado. Solve ang byaheng ito.

Makalipas ang kalahating oras na biyahe ay bumaba na ako ng jeep para sumakay ulit ng jeep papuntang Recto. Nag-asam ulit makatabi ng maganda at inalat sa pangalawang pagkakataon. Dinukot ko ang aking cellphone at muling tinext si Bebang.

"mlapit na po aq!.. ingat po ult!.. =)"

"okie..ingat poh!.. paalis na aq.. =)" reply niya.

Patay! Mukhang mahaba-habang antayan ito. Muli kong inisip si Bebang. Ewan ko nga ba kung bakit animo'y naloloka ako sa kanya. Bigla na lang napagpasyahan naming magkita kinabukasan matapos ang isang mahabang kwentuhan. Kwentuhang nakakatuwa, malalim at malaman na animo'y matagal na kaming magkakilala.

Kung sa tutuusin ok naman si Bebang. Hindi naman kasi siya ganon kaganda...hindi din naman ganon kapangit. Kung sa itsura lang, wala siyang sinabi kay Barbie. Maliit pero hindi naman pandak, maitim pero hindi naman sing-itim ng mga kababayan nating Negrito, nakasalamin at may mahabang buhok, at kaboses niya si Cynthia Luster pag magsalita. Yun lang, period. Di ko na dadagdagan baka kasi isipin niyo sinisiraan ko siya.

Pero ang higit sa lahat napakasarap niyang kausap. May aura siya na tipong kayang niyang ipasabi sa iyo lahat ng nararamdaman mo.

-to be continued-

Authors note:

yan lang muna sa ngayon..sensya na kung di ako makapag-update agad, wala naman kasi akong sariling pc sa bahay at on a tight budget ako. comments naman kayo kung nagustuhan ninyo...

Kita tayo bukas!

"Heto ako!!!

Basang-basa sa ulan...

Walang masisilungan

at mabawasan..

Ang aking kalungkutan...

Wohoho..."

Ang kanta ng batang pinagsama ang pagtula at sintonadong boses. PANALO!

Magmula ipasa ng isang kaibigan sa phone ko ang kantang iyan at ginawa kong alarm tone eh, wlala ng palya ang paggising ko tuwing umaga. Pero sa araw na ito, tila ba sabik akong marinig ang tunog na iyan. Sabik dahil sa araw na ito ay magkikita kami ni Bebang

Alas-kwato ng madaling araw. Dali-dali kong kinuha ang aking twalya para maligo. Dalawang beses nag-shampoo at sinabon ang katawan hanggang sa kasuluk-sulukan. ginamit ko din yung panghilod na batong nilagay ni Ermat sa banyo. Naghilod at lumabas ng banyong mabango, presko at medyo pulanan ang katawan. Partida, hindi pa ako nagblu blush-on. Sinuot ang pinakamaganda kong damit at nagpabango. Makalipas lang ang isang oras, handa na akong umalis.

"Ma, engeng baon at papasok na ako." ang bungad ko sa Ermat kong natutulog.

"Bakit? Anong oras na ba? sabay tingin sa orasan. "Hindi pa ako nakakagawa ng lesson plan. Nag-agahan ka na ba? tanong niya habang inaabot sa akin ang baon ko.

"Hindi na. Late na ako."

Kahit kelan talaga e hindi ko na nakasanayan ang kumain tuwing umaga. Nung minsan kasing triny kong kumain , eh nagloko ang aking tiyan at kinailangan kong mag- stop over sa isang fast food chain sa Recto upang magdeposito. Na nasundan pa sa tuwing kumakain ako pag umaga. Minsan naman false alarm lang at kinakailangan kong sabayan ng buga ng masamang hangin ang bawat harurot ng sinasakyan kong jeep.

"Gud a.m. poh!.. On d way na po aq.. Ingat poh!" ang mga katagang tinext ko sa kanya. Simple pero malaman. Pasimpleng nagsasabing mag-ingat ka at excited na akong makita ka. Pasimpleng paraan din para ipaalam sa kanya na dapat gumising na siya kung sakaling natutulog pa siya at bilisan niya.

Toot-toot.. Toot-toot....

"Gud a.m. din poh!..Ingat poh!.." reply ni Bebang. Pinindot ko pa din ang down sa cellphone ko sa bakasakaling may hidden message pero wala na talaga. Mga linyang nagpasabik sa akin lalo upang makita siya.

-To be continued-

Sino nga ba si Aling Luzviminda? (Si Aling Luzviminda part 2)

Si Aling Luzviminda ay isang tipikal na taong makikita sa Luzon, Visayas at Mindanao. Eto ang karaniwang description niya.




1. Wala siyang trabaho. Isa siya full time house wife na kadalasang makikitang paikot-ikot sa inyo o di kaya'y nakatambay sa labas ng kanilang bahay.




2. Meron silang tindahan ng pamilya nila. Isang munting sari-sari store na laman lahat ng pinaka-kailangan mo para dun ka na bumili. Madalas ding ang mga customers niya ang kakwentuhan niya.




3. Active siya sa mga social gatherings at may mga kunek din sa pulitiko. Aakalain mo pa ngang isa siyang tanod sa kaka-ikot niya sa lugar ninyo para lang makahanap ng kwento.




4. Isa siyang relihiyosong tao. Madalas mong makita sa prusisyon o di kaya'y sa misa bilang taga-alay. Ewan ko ba kung talagang relihiyoso o way lang ito para ihingi ng tawad ang mga kasalanan niya.




5. Kahit relihiyoso, siya ay ang number one violator ng utos ng Diyos na wag manirang puri dahil na din sa mga kwentong ginagawa niya.




6. Kung kay Charlie ay Charlie's Angels, si Aling Luzviminda ay meron namang Luzviminda's Angels. Mga bestfriends niya na kakwentuhan ng iba't-ibang balitang pinakakatago ng bawat tao at kadalasang isa ding Aling Luzviminda themselves.